«Գրենլանդիան ԱՄՆ-ին անհրաժեշտ է միջազգային անվտանգության համար»,-հայտարարել է ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը: Նախօրեին Գրենլանդիա է մեկնել ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսը տիկնոջ հետ: Վենսը այցելել է կղզում գտնվող ամերիկյան ռազմակայան, սակայն Գրենլանդիայի տեղական և Դանիայի կենտրոնական իշխանությունն իր դժգոհությունն է հայտնել չհամաձայնեցված այդ այցի կապակցությամբ:
Գրենլանդիայի վերաբերյալ Թրամփի պլաններին պետք է վերաբերել լուրջ, Արկտիկայի խնդիրներին նվիրված ֆորումի ժամանակ հայտարարել էր ՌԴ նախագահ Պուտինը՝ ասելով, որ ԱՄՆ դեռևս 19-րդ դարից է հավակնություն ներկայացնում Գրենլանդիայի նկատմամբ: Պուտինն ակնարկել է, որ հարցը Թրամփի կամայականությունը չէ, կապրիզը չէ, այլ Արկտիկայի համար պայքարում ԱՄՆ ռազմավարական անհրաժեշտությունը: Արկտիկան մոլորակի վրա օգտակար հանածոներով գերհարուստ գոտիներից մեկն է, հետևաբար հասկանալի է դրա արժեքը:
Օգտակար հանածոների համար համաշխարհային պայքարը սրվելու է, քանի որ դա բխում է ոչ միայն տեխնոլոգիական վերափոխումների, այլ նաև աշխարհակարգի փոփոխության տրամաբանությունից: ԱՄՆ Արկտիկայում ներկայացված է համեստ տարածքով, և առավել ևս բազմակի զիջում է ՌԴ տարածքին: Գրենլանդիան, ինչպես նաև Կանադան, Վաշինգտոնի համար Արկտիկայում դիրքերն ամրապնդելու միջոց են: Դրանից հնարավոր է եզրակացնել, որ ՌԴ նախագահը շահագրգռված չի լինի Կանադայի և Գրենլանդիայի հարցում Թրամփի հաջողությամբ, քանի որ հաջողության դեպքում ԱՄՆ այսպես ասած արկտիկական ներուժը կբարձրանա:
ՌԴ-ն, իհարկե, կշարունակի տնօրինել ամենամեծ տարածքը, բայց Նահանգների ներկայությունը կընդլայնվի և կդառնա որոշակիորեն համեմատելի: Մյուս կողմից, բացառված չէ և այն, որ Պուտինը այդ հարցում Թրամփին խոստանա Ռուսաստանի հնարավորությունների ներածին չափով աջակցություն, որպես գործարքի մաս, որ Թրամփը ուզում է կնքել նրա հետ: Ընդ որում՝ հաշվի առնելով, որ ՌԴ-ն միևնույն է կշարունակի Արկտիկայում ունենալ ամենամեծ տարածքային ներկայացվածությունը, Պուտինի համար գուցե դա լինի Թրամփի հետ «փոխանակելու» ամենահարմարավետ տարբերակը՝ ի տարբերություն գուցե այլ ռեգիոնների և ուղղությունների:
Փոխնախագահ Վենսի այցը Գրենլանդիայի ԱՄՆ ռազմակայան հուշում է մի բան, որ ամերիկյան նոր վարչակազմը այդ հարցում չի կատակում և «ժամանցի» համար չէ, որ թեման ընդգրկել է օրակարգ: Սա իսկապես աննախադեպ իրավիճակ է, քանի որ փաստացի սահմանների վերանայման հարց է դրվում ոչ թե գաղափարական և աշխարհաքաղաքական տարբեր գոտիների և համակարգերի, այլ հենց եվրաատլանտյան համակարգի շրջանակում, թեև, իհարկե, անկասկած գաղափարական տարբեր բևեռների դիմակայությամբ: