Ինչպես ասում էր Նժդեհը՝ Մի ժողովրդի հայրենի հողը չի՛ կարող ուրիշի մնայուն հայրենիքը դառնալ... Մնայուն արդարության օրենքի ուժով՝ բռնագրավված երկրամասերը միշտ էլ, վաղ թե ուշ, անցնում են իրենց պատմական տերերի ձեռքը՝ պայմանով, որ այդ վերջինի մեջ ժամանակը տկարացրած չլինի սերը, կարոտն ու պաշտամունքը դեպի հայրենի երկիրը։

Մեր սերը հայրենիքի հանդեպ անսահման է, ոչինչ և ոչ ոք չի կարող մարել այն, ինչն անմարելի է՝  մեր ոգին....